Większa czcionka | Mniejsza czcionka
Powijaw witer stepowyj,
Trawa wsja pochyłyłas,
Paw u boju siczowyj striłec –
Diwczyna zażuryłas.
Win buw szcze chłopec mołodyj,
Pora buło kochaty,
Win paw, jak toj suchyj łystok,
Powik bude litaty.
A czornyj woron ponad nym
Łitajuczy zakrjacze:
– Wstawaj, kozacze mołodyj,
Twoja diwczyna płacze.
Oj płacze maty staraja,
Oj płacze wsja rodyna,
Diwczyna płacze ne odna,
Slozamy łyczko wmyła.
Kozak poczuw tiji słowa,
Z mohyły probudywsja:
– Idy ż, diwczynońko, sjudy,
Niczoho ty ne bijsja.
Idy ż, Maruseńko, sjudy,
Hołubko syzokryła,
Ne wstane siczowyj striłec,
Zemlja syra nakryła.